Bu topraklar sıradan toprak değildir.
Üzerine basan her ayak, altında yatan bir ecdadın kalbine basar.
Her taşında bir dua, her karışında bir yemin vardır.

Türk; diz çöktüğü için değil, doğrulduğu için tarihe kazınmıştır.
Yıkıldı denilen her an, küllerinden bir millet doğmuştur.
Çünkü Türk’ün kanında esaret yoktur.

Ve bir gün…
Dünyanın Türk’ü silmeye yemin ettiği bir çağda,
mavisi gözlerinden, ateşi yüreğinden okunan bir adam çıktı Samsun’a.

“Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır,
fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır.”

Mustafa Kemal Atatürk,
yalnız bir komutan değil;
bir milletin yeniden ayağa kalkma iradesiydi.

Top mermisine karşı imanla yürüyen asker,
çıplak ayakla cepheye koşan çocuk,
evladını şehit verip “Vatan sağ olsun” diyen ana…
İşte Türk budur.

Türk, ölümü göze alır ama boyun eğmez.
Türk, karanlıkta yolunu kaybetmez;
çünkü pusulası istiklaldir, yönü hürriyettir.

Bu yüzden
Türk’ü yok etmeye çalışanlar tarihin çöplüğüne gider,
Türk ise tarihin kendisi olarak kalır.

Ve bugün hâlâ
aynı kan, aynı ateş, aynı yemin damarlarımızda dolaşıyor.

Ne mutlu Türk’üm diyene.